
Zaterdag 13 december 2025 waren ze er weer. De elk jaar weer terug kerende clubkampioenschappen. Deze keer met 20 deelnemers en een zeer geroutineerde organisatie. In de ochtend werd er gespeeld in 4 poules van 5 en bij twee gewonnen games was de wedstrijd afgelopen. Best of 5 was helaas niet mogelijk, want dan waren we zondag waarschijnlijk nog bezig geweest. Aan het eind van de morgen werden we onaangenaam verrast door de zon die er voor zorgde dat het licht op de tafels scheen. Van elke poule zouden de nummers 1 en 2 doorgaan naar de finale poule en de rest naar de troost poule.
In poule A speelden Ab, Gerrit, Renco, Ron en Ruth. Dat Ron de poule zou winnen was wel duidelijk. Ab gaf zichzelf kansen op de tweede plek, maar moest zijn meerdere erkennen in Ruth. Een poule zonder echte verrassingen.
Poule B bestond uit Arie, Peter (van Dijk), Rien, Ton en Willem Jan. Hier was de verwachting dat Peter de poule wel even zou winnen, maar dat pakte heel anders uit. Tot zijn eigen verbazing won Arie al zijn partijen. Peter en Ton kwamen tot slechts twee overwinningen, maar omdat Ton (die nog geen bal geraakt had) opeens van Peter won, verwees hij Peter naar de troost poule. En dat terwijl Peter toch wel kandidaat was om hoog te eindigen in de finale poule. Te weinig training? Nee, ik denk meer het gebrek aan wedstrijdritme en als je een jaartje ouder wordt, speelt dat toch wel mee.
In poule C streden Gert, Henk, Marco, Ronald en Yannick om de eer. Het zal niemand verbazen dat Yannick de poule won. Wel verrassend was de overwinning van 7e klasser Gert op Henk, die dit seizoen nog 3e klasse speelde. Over zijn resultaten in die klasse zal ik het niet hebben. Henk revancheerde zich door van Ronald te winnen en bereikte zo de finale poule.
In poule D speelden Chris, Daan, Frank, Nathan en Wim. Dit was een saaie poule want verrassingen waren er totaal niet. Wim en Frank door naar de hoofdpoule en de anderen mochten het een tree lager proberen.
Na de lunch werd er in de troost poule wederom best of 3 gespeeld in drie poules. De poule winnaars zouden zich plaatsen voor de finale. In de eerste poule speelden Ab, Daan, Renco en Willem Jan. Uiteraard zag Ab weer kansen om verder te komen, maar hij werd volledig verrast door de goed spelende Daan die daardoor de finale bereikte. In de tweede poule speelden Chris, Gert, Peter en Ronald. Peter had de teleurstelling van de ochtend kennelijk verwerkt, want hij wist deze poule moeiteloos te winnen.
In de laatste poule speelden Gerrit, Marco, Nathan en Rien. De strijd om de winst zou gaan tussen Nathan en mijzelf. Ik had de hele dag , om de een of andere reden totaal ongemotiveerd, nog geen goede wedstrijd gepeeld. Pas bij een 9-2 achterstand in de 3e game kwam ik wat tot leven en kwam terug tot een 9-10 voorsprong, maar verloor uiteindelijk met 18-16. Overigens weer zonder goed te spelen. Tja, je hebt van die dagen…..
De finale in de troost poule ging dus tussen Daan, Nathan en Peter. De thriller was de partij tussen Daan en Nathan. In de finale was het best of 5 games en er kwamen ook nog 5 games. Met minimaal verschil wist Daan de partij naar zich toe te trekken. Dit onder toezicht van zijn broertje die en naar de wedstrijd keek en naar zijn fietssleutel aan het zoeken was van zijn nieuwe fiets die hij die dag gekregen had. Een reservesleutel had hij niet, dus waarschijnlijk is hij nu nog aan het zoeken. Daarna won Peter redelijk eenvoudig van Nathan en zou de winst in de poule gaan tussen Peter en Daan. Daan speelde zeer verdienstelijk, maar moest toch met 1-3 zijn meerdere erkennen in de ervaren oude rot. Peter dus kampioen van de troost poule!
Waren de spelers van de hoofdpoule al naar huis? Nee, die speelden gelijktijdig met de troost poule. Niet in poules, maar direct de kwartfinales en ook hier best of 5.
Ruth had de pech dat ze direct tegen Yannick moest. Dan heb je meer dan 2 uur gewacht op je volgende wedstrijd en ben je na 3 games uitgeschakeld en kun je je voorbereiden op het Chinees buffet. Hetzelfde overkwam Frank. Hij mocht het tegen Ron proberen, maar was uiteraard volledig kansloos. Spannender was het tussen Henk en Arie. Een partij in 4 games die uiteindelijk door Henk werd gewonnen. Nog spannender was het tussen Ton en Wim. Ook hier een ware thriller in 5 games. Door de komst van de zon had Ton kennelijk het licht gezien, want hij won uiteindelijk de laatste game en dus ook de wedstrijd.
Tja, en dan de halve finales. Ton was nog aan het nagenieten van zijn overwinning op Wim en dan mag je vervolgens tegen Ron. De eerste game won Ron (met hier en daar een rand bal) met 11-0. Dan heb je natuurlijk geen vertrouwen op een beter resultaat en verlies je met 3-0 in games. Yannick mocht het opnemen tegen Henk. Wat Henk ook probeerde het maakte niet uit. Yannick was gewoon te sterk.
De strijd om de 3e plaats ging dus tussen Henk en Ton. In de competitie samen sterk voor een percentage van 0 %, maar hier stonden ze toch mooi in een finale. Gelijk opgaande games, maar Henk wist de partij toch naar zich toe te trekken en bereikte daarmee het brons en Ton een eervolle 4e plaats.
Dan de bijna jaarlijkse finale tussen Ron en Yannick. Beide heren hadden tot nu toe nog geen lastige wedstrijd gehad. Ron nam de wedstrijd serieus, want trok voor het eerst deze dag zijn trainingspak uit. Yannick wist precies wat hij moest doen om een kans te maken, maar uitvoeren kon hij het niet. Een game werd er nog wel gewonnen, maar Ron werd voor de zoveelste keer overtuigend clubkampioen. Iets van 18 keer?
Voorzitter Peter Houmes reikte de prijzen uit en nodigde iedereen uit voor het Chinese buffer dat de afsluiting was van een gezellige dag. De meesten gingen na het buffet snel naar huis om op de bank bij te komen van deze dag, maar een paar echte volhouders hebben de bar van restaurant Boris nog bezocht en zijn nu waarschijnlijk net thuis.
Verslag van Rien de Heer