De Corona Files(2) Door Rien de Heer

Corona heerst nog steeds. Voorlopig dus helaas nog geen tafeltennis. In het begin van de crisis werd er volop gehamsterd. Heel Nederland verzamelde toiletpapier en in huize Geerlings werd chips gehamsterd. Voor veel mensen is een bezoek aan de supermarkt een uitje geworden. De schappen liggen in elke winkel vol, behalve één artikel. Ik ben ervoor naar de Plus geweest, maar helaas…. uitverkocht. Bij toeval zag ik Peter Houmes met een vol karretje lopen. Hij zag mij niet. Ik ben naar de Appie Heijn gegaan…..ook daar niet meer te krijgen. Vreemd genoeg zag ik ook daar Peter weer. Een poging gedaan bij de Dirk, maar ook daar een leeg schap en weer die Peter die met een vol mandje bij de kassa stond. Ik riep hem nog, maar hij hoorde me niet of wilde me niet horen. Mijn laatste poging was bij de Aldi in Nieuw-Lekkerland. Ook daar uitverkocht. Het kan toeval zijn, maar toen ik parkeerde zag ik nog net Peter wegrijden. In geen enkele supermarkt meer te krijgen…..overal zijn de zakken Engels drop uitverkocht. Ik vermoed dat ze allemaal bij Peter thuis liggen. Op Facebook heb ik gelezen dat hij een zak per dag eet. Hij kan dus nog wel even vooruit. Over Nieuw-Lekkerland gesproken. Van Henk kreeg ik het trieste bericht dat hij door de crisis plaatselijk aan het vervetten is. Zodra we weer mogen tafeltennissen zullen we het resultaat hiervan ongetwijfeld zien.

In de wandelgangen heb ik nog een aantal geruchten vernomen. Remco schijnt zich aan de crisis onttrokken te hebben door in zijn telefoon te kruipen. Eigenlijk niets nieuws dus. Wim en zijn vrouw schijnen gezamenlijk thuis te werken. Hopelijk gaat dat allemaal goed. Over werken gesproken. Ton kan niet thuis werken en is op zijn werk volledig ingesloten door onbreekbaar en geluiddicht plexiglas. Als het even iets rustiger is op de werkvloer, is hij volop bezig met het volgen van een online cursus spelregels tafeltennis. Hopelijk gaat dat in het nieuwe seizoen zijn vruchten afwerpen. De Sloofjes zijn nog steeds thuis aan het trainen. Verder hoor ik weinig over hen. Nog wel goed nieuws. Ron is zo wanhopig en chagrijnig van het vele thuis zijn, dat hij het plan heeft opgevat in het nieuwe seizoen weer een balletje te gaan slaan. Voor hem valt het allemaal niet mee. Hij was gewend acht dagen in de week door het hele land te rijden om zijn zoon Jonathan af te zetten bij een training en nu zijn ze samen in de huiskamer aan het voetballen. 

Frank kan wel thuis werken. Niets nieuws, want dat deed hij voor de crisis ook al. Als training voor het nieuwe seizoen is hij net als teammaatje Ton bezig met een cursus. Een online cursus vooruit lopen en dicht bij de tafel blijven. Ik verwacht voor dit team dan ook een kampioenschap in het nieuwe seizoen. Hopelijk is Peter dan inmiddels van zijn dropverslaving af. Hoe het met Jordi en Jeroen is weet ik niet. Jordi houdt zich erg rustig. Zo rustig zelfs dat hij op Facebook niet meer elke dag zijn profielfoto wijzigt. Beetje zorgwekkend dus. Jeroen zit thuis ongetwijfeld vol spanning  te wachten op de eerstvolgende wedstrijd van Ajax, maar ook dat kan nog wel even duren. “Maffia praktijken” noemt hij het virus, maar helpen doet het niet. En wat doe ik in deze tijd? Ach ik schrijf zo af en toe een column, dus wie weet binnenkort meer!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

drie × 4 =