Jubileum verhalen van Rien de Heer (4)

TTVA bestaat 50 jaar…….deel 4

We, TTVA dus, bestaan nog steeds 50 jaar. Het is inmiddels mei en dit is de vierde column die ik heb mogen schrijven. Wat is er inmiddels gebeurd? We hebben de blacklight speelavond gehad. Zelf heb ik niet mee kunnen spelen, maar alles aanschouwen was geen probleem. Alhoewel…. aanschouwen als er gespeeld wordt met de lichten uit…..nee, dat was geen probleem. Voor de meeste spelers was het in het begin even wennen. Bij anderen had ik het idee dat ze helemaal niet merkten dat het licht uit was. Jordi bijvoorbeeld…. hij maakte net zoveel netballen als met het licht aan en sloeg ballen alsof licht en donker voor hem geen verschil waren. Er waren ook spelers die in het donker een heel andere speelstijl bleken te hebben. Ab bijvoorbeeld. Hij bleek opeens heel aanvallend te kunnen spelen. Het is alleen jammer dat niemand in het donker zijn aanvalsballen heeft kunnen zien. Hopelijk gaat hij het in de competitie ook doen.

Ondertussen is ook het dart toernooi gestart. In 2 poules wordt er gestreden om de felbegeerde titel. Het was de bedoeling op het toernooi op één avond te spelen. Maar helaas……. sommige deelnemers hadden wat problemen met het uitgooien, zodat er zelfs een tweede avond nodig is om alleen nog maar de eerste ronde uit te spelen. Hopelijk gaat dat op de tweede avond wel lukken.

Werd er 50 jaar geleden ook al gedart? In ieder geval niet bij TTVA. Maar omdat ik in deze columns regelmatig aan het terugblikken ben, is het misschien leuk om eens uit te zoeken hoe lang deze sport eigenlijk al bestaat. Het darten is ontstaan in de Late Middeleeuwen in Engeland. Historici vermoeden dat boogschutters er in de tijd van de Engelse vorst Hendrik VIII (1491-1547) mee begonnen. Van de koning moesten ze oefenen met boogschieten. Voor de grap zouden de boogschutters de pijlen op een gegeven moment steeds kleiner hebben gemaakt, zodat er mee gegooid kon worden. Misschien is het voor sommige TTVA darters een idee om iets vergelijkbaars te doen en de borden groter te maken.

Vroege dartborden werden gemaakt van de onderkant van lege wijntonnen, waarop cirkels werden getekend. De kleinste cirkel, de roos, leverde uiteraard de meeste punten op. Hendrik VIII was een liefhebber van dit nieuw bedachte spelletje, want uit een teruggevonden brief blijkt dat hij in 1530 een prachtig gedecoreerd dartbord kreeg van zijn aanstaande vrouw Anne Boleyn (ca.1505-1536). Tot onvoorwaardelijke liefde leidde dit prachtcadeau echter niet. Zoals bekend liet Hendrik zijn vrouw Boleyn (en wel meer partners) ter dood brengen.

Overigens komt het woord dart, dat oorspronkelijk ‘speer’ of ‘pijl’ betekende, volgens het Oxford English Dictionary als woord minstens sinds 1314 in de Engelse taal voor. Zoals wel meer aspecten van de Amerikaanse geschiedenis kunnen ook de wortels van het darten verbonden worden met de Pilgrim Fathers. Deze kolonisators speelden het dartspel tijdens hun oceaanreis op het schip de Mayflower. Toch werd darten in de Verenigde Staten nog niet populair en bleef het spel vooral een Engelse aangelegenheid en hobby.

Vanaf de tweede helft van de negentiende eeuw ontwikkelde het darten zich tot het spel zoals wij dat nu nog kennen. Dit gebeurde in Engelse pubs en cafés in stedelijke centra als Londen, Manchester, Leeds en Yorkshire. De Engelsman Brian Gamlin, een toen 44-jarige timmerman uit Lancashire, ontwierp in 1896 de standaard nummering van het dartbord zoals wij dat nu nog kennen, met de 20 bovenaan en de 3 onderaan het bord. Gamlin had de nummers zo geplaatst, dat naast de hoge getallen 20, 19, 18 en 17 aan beide kanten een laag getal zit. Op die manier is de kans groot dat de speler met de beste techniek het spel wint, en niet degene met het meeste geluk. Gamlin overleed in 1903, voordat hij een patent op zijn ontwerp had aangevraagd.

Tot zover een stukje geschiedenis van het darten. Een compliment trouwens voor de leden die deze column nu nog aan het lezen zijn. Hopelijk hebben de TTVA darters iets aan deze info als de strijd om de titel binnen onze club verder gaat.

Zo, dit was weer een leerzaam stukje geschiedenis. Ik vind het voor deze keer wel meer dan genoeg en ik spreek de hoop uit dat bij het verschijnen van de volgende column het dart toernooi inmiddels is afgelopen.

Tot laterssssss,

Rien


Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

zestien + drie =