Jubileum verhalen van Rien de Heer (5)

Ook TTVA kent een zomerstop

In de zomerstop is de term komkommertijd een understatement voor de tafeltennishebber. Nog een paar weken en dan is het ook bij TTVA zo ver. Als pingponger val je in het welbekende ‘zwarte gat’, eigenlijk net zo iets als datgene wat menig topsporter na zijn carrière schijnt te overkomen. 

Een TTVA site of Facebook pagina zonder verslagen, of vlijmscherpe wedstrijdanalyses van onze wedstrijdsecretaris. Dinsdag- en donderdag avonden zonder ons vaste “uitje”. Het luie zweet raken we opeens niet meer kwijt. Ineens lijk je er niet meer toe te doen. Het blijft toch een jaarlijks terugkerend raar fenomeen. Het is eigenlijk net zoiets als naar het WK voetbal kijken zonder dat ons eigen ‘Oranje’ meespeelt. Je mist iets! Gelukkig hebben we dit jaar de Oranje leeuwinnen nog. Een buitenstaander kan zich ons zwarte gat nauwelijks voorstellen, maar zonder ons speeltje missen wij tafeltennissers toch wel iets. Dit jaar is het nog eens extra vreemd omdat we eind juni tijdens de barbecue ook nog eens afscheid gaan nemen van onze vertrouwde Weversstraat.
 
Uiteraard kunnen wij op vakantie gaan of onze aandacht richten op grote sportevenementen zoals de Tour de France. Moeten we uit ellende dan toch maar gaan kijken naar al dat gekreun op die zogenaamde heilige grond van Wimbledon, waar menig tennisster als een gillend speenvarken het aantal decibellen naar ongekende hoogtes doet stijgen? Ik begin er zo stilletjes aan achter te komen dat we misschien wel een soort van verslaving hebben, zoals een roker zijn nicotine en een drankorgel zijn alcohol binnen “moet” krijgen, hebben wij gewoon onze portie tafeltennis nodig. 

Toch heeft de zomerstop dit jaar ook zijn charmes. We mogen immers uit gaan kijken naar onze nieuwe speellocatie aan het Maasplein. Voor mij is dat op loopafstand, maar voor anderen is het een reden om de hele zomer op Funda rond te gaan neuzen. De verwachtingen van de nieuwe zaal zullen misschien buitenproportioneel hoog oplopen en de wenkbrauwen zullen in het begin wellicht bedenkelijk worden gefronst, maar ook daar zullen we ons ongetwijfeld thuis gaan voelen.

Voor mij is het aftellen allang begonnen, nog een weekje of tien/elf voor de  competitie weer begint en hopelijk laat mijn huidige blessure het toe dat ik dan ook weer kan gaan spelen.

Tot ziens op de barbecue of anders tot ziens in onze nieuwe locatie aan het Maasplein !!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

twee × 1 =